Ceremonie

Deze maand is het een drukke periode voor alle mensen in Bali. Met name voor de mensen in het noorden van Bali, Buleleng. Zoals de meeste lezers wel weten zijn ceremonies erg belangrijk voor de Balinezen. Ze leven niet zo met de dagen van de week maar -zeker de ouderen- ze leven van ceremonie naar ceremonie. En daar zijn er nogal wat van.

Binnenkort is het bijvoorbeeld Balinees nieuwjaar, ook wel Nyepi (17 maart) genoemDe belangrijkste ceremonie van het jaar. Dit is een dag van stilte en meditatie. Het is niet toegestaan om je dan te verplaatsen, dus iedereen blijft thuis. Geen motoren en auto’s op straat. Verder is het niet toegestaan om elektriciteit te gebruiken en in sommige delen is het ook niet toegestaan om te koken die dag. Een dag van reinheid om het nieuwe jaar weer fris en “rein” te beginnen. De dag voor deze “Stilte dag” worden er offers neergelegd en met pannen en potten geslagen zodat alle slechte geesten worden weggejaagd. Snel daarna (21 maart) is het Pagarwesi. Dit is een ceremonie gericht op het ijzer/ijzeren gereedschappen en dergelijke. Dan worden er offers gelegd bij alle gereedschappen om hier weer een goed jaar voor te wensen.

Wij hadden ook een ceremonie: afgelopen maand zijn wij hier erg druk geweest omdat onze dochter de 3 maanden ceremonie (een soort doopsel) had. Ook hier worden weer – andere – offers voor gebruikt.

En zo kan ik nog wel even doorgaan met de vele ceremonies die elk jaar voor iedereen op de planning staan of die in de familie worden gehouden voor een speciale gebeurtenis.

Dit alles heeft veel invloed op de beschikbaarheid van de mensen en de geldstroom die dit teweeg brengt. Het gebeurt geregeld dat kinderen die voor de gips behandeling een wekelijkse gips wissel hebben hierdoor in de problemen komen. Ouders hebben geen tijd om op dat moment naar het ziekenhuis te gaan waardoor de behandeling niet optimaal wordt doorgezet. Soms wordt zelfs de complete behandeling gestaakt, waardoor een kind dus wel als baby (met vroegsignalering) gestart is met de behandeling, maar niet wordt geholpen tot volledig herstel. Moeilijk hierdoor heen te breken, terwijl het consequent doorzetten van de behandeling juist zo belangrijk is!

Al deze ceremonies in maart zijn zo belangrijk dat we deze maand onze consultatiebureau bezoeken ook niet door kunnen zetten. We kunnen daar pas in april verder met onze workshops omdat het dorp nog verschillende andere ceremonies (naast Nyepi en Pagarwesi) heeft. Deze maand zijn we daarom vooral druk met al onze andere projecten.

De ceremonies staan allemaal in het teken van het Hindoe geloof, maar er zijn veel traditionele gebruiken in opgenomen. Het is daarom niet te vergelijken met het Hindoe geloof in India. Voor een buitenstaander is niet te onderscheiden wat traditie en wat geloof is. Het is daardoor extra lastig te volgen welke gebeden, offers, gebruiken en symbolen worden gebruikt. Is het omdat dit vanuit het geloof wordt gevraagd of is het omdat dit “altijd” zo werd gedaan? De hoge druk van de omgeving / maatschappij, het dorp en de familie speelt ook altijd een rol. Wat zijn de verwachtingen van de familieleden en buren om een bepaalde ceremonie uit te dragen? Compleet anders dan de manier waarop in Nederland (volledig volgens eigen wensen) een christelijke feestdag wordt gevierd!

Ik wilde jullie wat achtergrond informatie geven in wat voor “omgeving” wij met Stepping Stones Bali werken. Ik besef telkens weer dat de cultuur en gebruiken in Bali echt compleet anders zijn. Ook als er nieuwe studenten voor een stage bij de stichting komen (wat ook afgelopen maand het geval was) komt dit telkens weer naar voren. Een planning voor een langere termijn maken is lastig, want er kan zomaar een ceremonie in de familie of het dorp zijn waardoor we de afspraak niet door kunnen laten gaan. En er zijn ook periodes zoals nu, als ceremonies alle tijd en energie (en geld!) van de mensen in beslag nemen.