Data = administratie

In de afgelopen maanden hebben we weer intensief samengewerkt met stichting “Bali Children foundation” voor het “disability project”. Vorig jaar deden we dit ook in het dorp Cempaga. Dit jaar zijn we gestart in het naast gelegen dorp Tigawasa. Dit is niet zo ver vanaf Lovina, maar loopt door tot helemaal boven aan de berg. Het is een uitgestrekt dorp met een lange historie. Dit dorp valt namelijk onder de ‘Bali-aga’. Dat betekent dat dit een oud dorp is waar dezelfde families al veel generaties wonen. Door deze lange historie zijn het dorpen met een eigen traditie (die anders kan zijn dan een naast gelegen ‘nieuwer’ dorp).

Bali Children foundation ondersteunt al langere tijd het educatie programma op de locale scholen in Tigawasa. Met het disability project zetten we ons nu in om ook de kinderen met een beperking naar school te krijgen, zoals we dat vorig jaar ook deden in Cempaga. Tigawasa is vele malen groter dan Cempaga, maar bij ons eerste bezoek waren er nog niet veel kinderen met een beperking (h)erkend en data verzameld. Na verschillende presentaties voor de wijkhoofden en steeds weer uitleg geven konden we uiteindelijk een lijst maken van 124 mensen, waarvan 19 kinderen, met een beperking (handicap in de breedste zin van het woord). De stagiaires Minke en Iris hebben zich vastgebeten in de data die al verzameld waren en ze beter gestructureerd. Dit was al een hele klus aangezien er veel informatie werd gemist, incompleet of onjuist was. De 19 kinderen hebben we stuk voor stuk bij een huisbezoek gezien en de informatie verder aangevuld.

Bij de huisbezoeken werd al snel duidelijk dat de huizen in dit dorp nog erg primitief zijn. De meeste huizen zijn eigenlijk maar een rieten hutje en binnen is het aangestampte grond of eventueel cement. Armoede houdt in dat school en doorstuderen ver weg staat van het dagelijks leven. Er moet vandaag worden gegeten en daarom moet er geld worden verdiend, van dag tot dag… Een kind met een beperking is daarom vaak een groot probleem. Naast ontbrekende know-how zijn de mogelijkheden gering om zo’n kind vanuit de familie te helpen. Daarom proberen we op dit moment vooral de voorwaarden (medisch/revalidatie/transport) te verbeteren, zodat ook deze kinderen onderwijs kunnen krijgen.

In dit dorp hebben we weer verschillende kinderen met een gehoorprobleem ontmoet. Het schrijnende is dat deze jonge meiden, in dit geval, helemaal niet hebben geleerd om te communiceren via sign-langguage. Na hoortesten zijn ze daarom nu bij ons in de maandelijkse groep aangesloten voor de spraak/sign-language lessen. Elke maand komt de Kolewa foundation uit Denpasar naar het noorden voor het geven van de spraaklessen. Lumina die met behulp van Kolewa zo veel mogelijk mee probeert te komen, checkt het gehoor van de kinderen. Naast het herkennen van doofheid/slechthorendheid kunnen we door middel van deze samenwerking ook deze specifeke groep kinderen daadwerkelijk voorbereiden voor het speciaal onderwijs.

Deze weken zijn we weer nieuwe data aan het verzamelen. Er blijkt alsnog een groep kinderen en volwassene met een beperking te zijn die nog niet eerder bekend waren. We zullen deze nieuwe groep splitsen in ‘schoolleeftijd’ en ‘volwassen/ouder’. Het groepje kinderen gaan we weer thuis bezoeken en we bekijken dan wat er nodig is om ook deze kinderen naar school te krijgen.

Er is dus nog veel te doen, en natuurlijk houd ik jullie op de hoogte wat we voor deze kinderen hebben kunnen betekenen.

Groeten uit een warm en droog Bali,

Marjanne