In de versnelling met een mes dat aan twee kanten snijdt

 

We hebben een bijzondere maand achter de rug. Nog maar een paar dagen geleden is h17352567_1272704776183572_2061097724336115352_net Balinees Nieuwjaar ingegaan. Ik wens jullie graag alsnog in deze lente maand een goed nieuw jaar, het jaar 1939 welteverstaan. Wanneer mensen geïnteresseerd zijn, er is veel informatie te vinden onder “Nyepi; Balinees Nieuwjaar”.

Ook zijn we met veel projecten bezig geweest deze maand. Van workshops op scholen, samenwerking met een cursus over revalidatie in Denpasar tot post operatief begeleiden van kinderen met een klompvoet. Daarnaast hebben we deze maand veel samengewerkt met Bali Children Foundation. Ik wil jullie daar in deze blog graag meer over vertellen.

Eén van de belangrijke doelen in ons Veldwerkproject is, dat kinderen met een beperking door onze inspanningen sneller worden herkend; ‘vroegherkenning’ door ouders, verloskundigen en assistenten van het consultatiebureau. En in ieder dorp gaan we bij kinderen met een handicap, die al bekend of geregistreerd zijn, op huisbezoek. Daar bekijken en bespreken we welke zorg/revalidatie voor het kind het meest passend is. De formule van het project is een succes, maar het vordert langzaam – het kost veel tijd om dorp na dorp onze workshops te geven, de kinderen thuis te bezoeken en een band (netwerk) op te bouwen met de zorgverleners. Zij zijn degenen die, ook na afloop van ons programma, kinderen met een handicap zo vroeg mogelijk naar ons kunnen verwijzen.

Wij zijn niet de enigen die er veel moeite voor moeten doen kinderen met een beperking te ‘vinden’. Bali Children Foundation (BCF) is een organisatie die zich inzet om minderbedeelde kinderen (extra) te ondersteunen op school. Dit houdt in dat ze zich richten op arme kinderen, veraf woonachtige kinderen én gehandicapte kinderen. Dit laatste is voor hen een nieuwe focus in 2017. Hun eerste stap was om kinderen met een beperking, die niet naar school gaan, te traceren. En dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan. Daarvoor hebben ze ons, Stepping Stones Bali, om ondersteuning gevraagd.

Ons eerste advies luidde om bij het dorp te vragen om de lijst met geregistreerde gehandicap
IMG-20170202-WA0002te kinderen. Dat is een begin, ook al is deze lijst vaak incompleet. Contact leggen met de zorgverleners in het dorp (consultatiebureaus, sociale dienst) is ook nodig. Zij kunnen dikwijls al vanuit hun praktijk gaten in de lijst opvullen. En een huisbezoek is vele malen beter dan een briefje sturen, dus dat is de volgende stap.

BCF maakt nu in haar programma gebruik van onze ervaringen in het Veldwerkproject. Ook zij richten zich steeds op een afgebakend gebied (regio). Na de start van onze samenwerking vragen zijn binnen dat gebied in de dorpen nu ook om de lijst met geregistreerde kinderen met een handicap, vullen deze lijst samen met de lokale zorgverleners aan en leggen samen met ons de huisbezoeken af.

IMG-20170202-WA0001Ik ga dus geregeld met hen op pad. Om hen te helpen, maar ook om zelf contacten te leggen en uitleg te geven in deze dorpen.

Het eerste doel van BCF is dat ook kinderen met een beperking naar school kunnen. Het ligt voor de hand dat eerst gekeken wordt of de beperking geheel of gedeeltelijk door een behandeling kan worden weggenomen. Want dan kunnen de kinderen in ieder geval gemakkelijk(er) naar school.

Beperkingen die BCF tegenkomt worden onderverdeeld. De kinderen met een handicap worden eerst onderverdeeld in ‘voorschoolse leeftijd’, ‘schoolleeftijd’ en ‘naschoolleeftijd tot 24 jaar’. Dit om de priorit20170308_150205_resizedeit van school als eerste te kunnen maken. Zij richten zich als eerste op ‘de weg naar school’, maar ook organiseren ze een spreekuur voor basale medische zorg voor de kinderen die naar school gaan (check van gebit, controle van oren e.d.). Met de kinderen die nog een medisch-/ revalidatietraject in moeten gaan bekijken we samen met BCF wat de beste oplossing is. Wij richten ons op het medische behandelplan en BCF organiseert de voorwaarden om naar school te kunnen gaan. Daarvoor benaderen we organisaties uit hun én ons netwerk, die met een dergelijke beperking ervaring hebben en zich samen met ons in willen zetten.

Het gaat mij er niet alleen om dat we een andere organisatie graag helpen hun doelen te bereiken. Deze samenwerking heeft voor ons veel voordelen.

  • Omdat we in het programma van BCF betrokken zijn kunnen we ook werken aan onze doelen in ‘hun
    ’ dorpen;
  • Afspraak is dat wij in dit project ook specifiek alle kinderen met een fysieke beperking zien die jonger zijn dan 7 jaar (officiële start van de basisschool leeftijd) – om te bepalen of een vroeg gestarte behandeling tot snellere en/of betere resultaten kan leiden en of er iets moet worden voorbereid voor school (faciliteiten, informeren etc.)20170308_154227_resized
  • Er wordt door meer partijen, dus op groter schaal, gezocht naar (niet-geregistreerde) kinderen met een beperking;
  • Naast ons eigen spreekuur komen er de BCF spreekuren, waarvan we ook voor ‘onze’ kinderen gebruik kunnen maken;
  • We ontmoeten nieuwe organisaties uit het netwerk van BCF en brengen ons netwerk in contact met BCF.
  • Andere organisaties kunnen leren van onze ervaringen – maar dat geldt ook andersom!

Kortom: De samenwerking werkt als versneller – en het mes snijdt aan twee kanten!