Kinderen met een Klompvoet

Er is weer veel gebeurd de afgelopen maand. Maar ik wil deze keer over ons programma voor kinderen met een klompvoet vertellen.  Hier zal ik de komende tijd vaker op terug komen – we weten dat we met de juiste stapstenen en een goede routebeschrijving successen kunnen behalen.

We zijn eerst met SteppingStones Bali bezig geweest om voor de behandeling van kinderen met een klo20161121_110545_resized_1mpvoet een educatieprogramma voor lokale artsen op te zetten. Dit bleek erg moeilijk te zijn in Indonesië. Op deze weg hebben we verschillende artsen en mensen ontmoet die wel of juist helemaal niet open stonden voor samenwerking met artsen uit het buitenland. Dat werd de inhoud van het gesprek.

Daarom richten we ons op dit moment vooral op de missende stenen in het revalidatieproces voor het kind met een klompvoet. Gelukkig zijn zeker al wat stenen aangelegd. Maar het ontbreekt over het algemeen aan goede informatie naar ouders en daardoor nog veel onwetendheid over het belang van een vroege start en het volgen van het volledige revalidatieproces.

We beginnen met het goede nieuws; op veel plekken op Bali is het mogelijk omeen baby met een klompvoet te gipsen. Hierdoorkan al veel worden gewonnen voor de stand van het voetje! Daar zijn we erg blij mee. Door meerdere keren het gips te vervangen en steeds de stand van het voetje te verbeteren kan het voetje (bijna) recht worden gezet, zonder grote operatie. Meestal moet alleen de achillespees nog worden verlengd. Een kleine ingreep, die meestal zonder volledige verdovingkan worden uitgevoerd. Maar hoe gaat het dan verder?

Wat erg belangrijk is o20161026_085947_resized-1m hierna direct de volgende steen te nemen in het revalidatieproces van het kind. De follow up is namelijk zeker zo belangrijk om goed en blijvend te corrigeren. Informatie naar ouders is hier van cruciaal belang. Het kind moet eerst intensief daarna wat minder intensief worden begeleid door fysio – ter controle en stretch oefeningen. Daarnaast moet een brace worden gedragen, met daartussen een ijzeren verbinding tussen beide voeten. Voordat het kind loopt het hele etmaal en daarna kan dit worden afgebouwd tot alleen in de nacht. Hierdoor blijven de voeten naar buiten gedraaid staan. De voeten willen namelijk altijd weer terug naar hoe ze stonden vóór de gips behandeling. Door het dragen van deze brace (jaren!!) wordt dit voorkomen.  Maar vooral de ouders moeten goed doordrongen zijn van het belang en doorzetten! Wij hebben daar de rol de ouders te steunen – door informatie en begeleiding.

Ik vertel jullie dit verhaal nu omdat er naast het gipsen van de voetjes, verlengen van de achillespees en aanpassen van de brace nog veel stapstenen nodig zijn die op het juiste moment en volledig (tot aan het einde) worden belopen door het kind.

Het is een typisch SteppingStones Bali project om de weg te bouwen voor deze kinderen. Afgelopen maand zijn we hard bezig geweest om de juiste arts  hier in het noorden van Bali te vinden die het verlengen van de achillespees kan uitvoeren. We hebben met een geweldig voorbeeld van een brace van de stichting Harapan Jaya met schoentjes uit Nederland nu ookzelf een ponseti brace gemaakt. Als voorbeeld bieden we dit aan voor de nabehandeling op verschillende plekken iimg-20161123-wa0006n Bali.

We hebben in de afgelopen maand al verschillende kinderen over de nieuwe weg  laten lopen. Wat ontzettend leuk is om te doen. Maar we moeten nog hard werken om de fundering en bewegwijzering te verbeteren voor de kinderen en hun ouders!

Wat ten slotte erg belangrijk is: we proberen de kinderen op een zo vroeg mogelijk tijdstip te ontmoeten. Zie ook het stuk: earlydetection. Want het is voor het kind (en de ouders) een heel ander, complexer en ingijpender pad wanneer het kind ouder is en de behandeling  pas dan wordt gestart. Ik kom hier zeker snel nog op terug in een ander blog verhaal, want ook daar zetten we ons voor in.

Later meer!