vluchtelingen kamp vulkaan

Met frisse moed zijn we afgelopen maand met het nieuwe jaar begonnen. Er staan weer veel nieuwe projecten en activiteiten op onze agenda.
Jullie hebben afgelopen maanden waarschijnlijk veel  over Bali gehoord in verband met de vulkaan (Gunung Agung) die op uitbarsten staat. Vanaf september zijn duizenden mensen geëvacueerd. Zij moesten zich verplaatsen naar vluchtelingenkampen meer beneden aan de vulkaan. Elke dag en elke uur werd en wordt bijgehouden wat de activiteit is van deze vulkaan. In oktober en november is er diverse keren rook , stof en lava uitgespuwt. Dan werd meteen het level van “gevaar” opgeschaald. Veel stichtingen (zo ook wij met Stepping Stones Bali) hebben geholpen in de vluchtelingenkampen.
Einde van het afgelopen jaar en ook nu horen we nog maar weinig van de activiteit van de vulkaan. Het nieuws komt helemaal niet meer naar Europa. Maar de situatie heeft nog voor veel mensen op Bali grote gevolgen. Australië en China geven namelijk nog steeds een negatief reisadvies voor het eiland. Er kwamen en komen dus nog steeds veel minder toeristen dan gewoonlijk deze periode. Dit heeft grote gevolgen voor werk en inkomen van de Balinezen in de toeristische gebieden. Hier in Lovina is het ook rustiger dan normaal (al is dit gebied niet te vergelijken met Kuta of Ubud).
Ook wonen nog steeds veel mensen in de vluchtelingenkampen. Het level van gevaar is ondertussen wel terug geschaald, maar de mensen die helemaal boven op de vulkaan wonen mogen nog niet terug naar huis. Zij zijn al maanden in een kamp. En het regenseizoen is ondertussen in volle gang. Dus veel, heel veel regen!
In één van de kampen kwamen we Kadek tegen. Dit meisje van 4 jaar woonde met haar ouders hoog op de vulkaan. En zij is geboren met klompvoeten. Direct na de geboorte was al duidelijk bij haar ouders dat er iets mis was met haar voeten. De verloskundige waar ze was bevallen had al aan hen uitgelegd wat er aan de hand was en hen naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis in het oosten van Bali gestuurd. In het ziekenhuis werd de ouders verteld dat ze moesten wachten tot de schoolleeftijd (7 jaar), omdat ze dan pas geopereerd kan worden! Haar moeder is erg jong met weinig / geen opleiding en zij is destijds met die boodschap naar huis (en nu naar het kamp) gegaan.
Afgelopen maanden is de in Denpasar gevestigde stichting “PuspadiBali” – waar we veel mee samenwerken – erg betrokken geweest in het vluchtelingenkamp waar Kadek nu woont. Wij hadden al eerder bij PuspadiBali onze poster uitgedeeld over “wat is een klompvoet” . Nadat de veldwerkers van PuspadiBali Kadek vonden hebben ze ons meteen ingelicht. Afgelopen week
hebben we haar hier in Lovina ontvangen (met nog enkele andere kinderen uit dat gebied met hetzelfde probleem) om te bekijken wat voor haar nodig is en hoe we de behandeling moeten aanpakken.
In dit hele verhaal wordt al snel duidelijk dat er veel mensen samen moetenwerken om deze kinderen zo vroeg mogelijk te kunnen gaan behandelen. We hebben het over verloskundigen, de orthopedisch chirurg in het lokale ziekenhuis, lokale hulpverleners en verschillende stichtingen. We proberen daarom bewustwording over vroegsignalering en kennis – over bijvoorbeeld een klompvoet en de behandeling daarvan – te verspreiden. Allemaal voorwerk om uiteindelijk ook jonge babies te kunnen gaan behandelen.
Want babies blijven niet lang baby. Ze groeien hard! Dit geldt niet alleen voor afwijkende voeten, maar ook voor veel andere problemen en beperkingen in het lijfje van de baby.